|
«و اذكروا نعمت الله عليكم اذ كنتم علي اعداء فالف بين قلوبكم فاصبحتم بنعمته اخوانا» آل عمران، 103 «و به ياد آريد، نعمت(بزرگ) خدا را بر خود. كه چگونه دشمن يكديگر بوديد و او ميان دلهاي شما الفت ايجاد كرد و به بركت نعمت او برادر شديد.» امام صادق(ع): ميفرمايند: «مؤمن برادر پدر و مادري مؤمن است، زيرا خداوند(عزوجل) مؤمنان را از سرشت بهشت آفريده و در پيكرهايشان از نسيم بهشت دميده؛ از اينروي برادر يكديگرند.» امام صادق(ع) ميفرمايند: «هر كه برادر خود را در راه رضاي خدا ديدن كند، در بيماري يا تندرستي او و براي فريب و دريافت عوضي نباشد، خدا به وي هفتاد هزار فرشته بگمارد كه در دنبالش جار كشند كه: خوش باش بهشت براي تو نيكو باد كه شما زوار خداييد.» و (يسير) از آن حضرت پرسيدند كه: «حتي اگر جاي او دور باشد؟» فر مود: «آري يسير! و حتي اگر يكسال راه باشد. چرا كه خداوند داراي جود است. و فرشتههاي بسيار به دنبال او روند تا كه به خانهاش برسد.» امام صادق(ع) ميفرمايند: «به راستي دو مؤمن هرگاه يكديگر را در آغوش كشند، رحمت آنها را فرا گيرد و هر گاه به هم بچسبند و از آن جز رضاي خدا نخواهند و غرض دنيوي نداشته باشند، به آنها گفته شود: آمرزيدهايد و زندگي را از سر گيريد.» امام باقر(ع) ميفرمايند: «به راستي كه هر گاه دو مؤمن به يكديگر برخورند و مصافحه كنند، خداوند دست خود را ميان دو دست آنها درآورد و با هر كدام كه بيشتر رفيق خود را دوست بدارد، مصافحه كند.» محمد، كليني ـ اصول كافي پيامبر اعظم(ص): «دعا سلاح مؤمن و ستون دين و نور آسمانها و زمين است.» اصول كافي، ج2
+ نوشته شده در جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386ساعت 18:53  توسط راه انتظار
|
|
|